De eerste keer in het “krachthonk”

Brightmorningdew Body 2 Comments

De laatste keer dat ik naar de sportschool ging was in 2011 in Canada. Ik heb daarna zeker wel gesport, maar de sportschool had ik gedag gezegd. Ik was een beetje klaar met de cardio en krachttraining, dat is toch voor mannen?!

Krachttraining ook voor vrouwen

Dat krachttraining ook voor vrouwen is kwam ik niet veel later achter. Ik begon met krachttraining thuis en later deed ik ook mijn cardio (het hardlopen) gewoon zonder sportschool. Maar ik merkte dat ik een beetje klaar was met mijn kettle bells en ook het hardlopen gaf mij niet meer dezelfde voldoening als eerst.

Ik besloot dus bij een sportschool te gaan. Ik vertelde jullie al eerder dat ik opzoek was naar een fijne sportschool in mijn buurt. Na veel wikken en wegen heb ik uiteindelijk voor de Basic Fit gekozen. Deze is goedkoop, zit dicht bij mijn huis én werk en ze hebben een “womens only” sportschool in de buurt. Niet dat ik perse niet met mannen wil sporten, maar ik vind de optie van een “alleen vrouwen” sportschool wel fijn.

Goed, en toen was het tijd om te gaan

Afgelopen zondag voltooide ik mijn inschrijving en maandag was het dan zo ver: mijn eerste dag in een nieuwe sportschool! Ik had een schema samengesteld en ging vol goede moed naar binnen. Daar kwam ik er al achter dat het kracht en cardio gedeelte op verschillende verdiepingen zat… BALEN! Nu kon ik dus niet smooth van cardio naar kracht sluipen. Nee ik moest de trap op en iedereen zou dit groentje dus naar het krachthonk zien lopen.

“Eerst cardio dan maar” dacht ik. En ik begon op de loopband voor een rustige 4 kilometer. Hardlopen dat kan ik wel en binnen zijn een stuk minder pollen dan buiten, dat ging dus hartstikke lekker! Normaal gesproken zou ik mijn cardio ná mijn krachttraining doen, zo bewaar je al je energie voor je krachttraining. Maar omdat ik toch een beetje nerveus was besloot ik te beginnen met iets waarvan ik wist dat ik niet ging falen.

Na het hardlopen was het echter toch echt tijd om mij naar het krachthonk te verplaatsen. Ik liep de trap op, zette een voet in het krachthonk…. en vluchtte toen toch maar naar de kleedkamer. Daar appte ik mijn support groepje:

“Oké jongens, ik ben net als een mietje weggerend bij het krachthonk. Het is er super druk en ik durf echt niet hoor!”

“Kom op, even doorzetten. Als je er eenmaal bent valt het echt wel mee”

“Ik durf echt niet…”

“Doe nou maar!”

“Ok, ik ben er… ik ga er voor!”

(het echte gesprek was nog wel wat uitgebreider maar hier kwam het op neer :p)

Daar ging ik dan, poging twee! Het was vanuit de kleedkamer een paar treden naar boven. Eenmaal boven aangekomen spiekte ik nog snel op mijn schema, en identificeerde snel het eerste apparaat dat ik nodig had. Gelukkig keek niemand raar op en kon ik rustig aan de slag. Een uur later had ik mijn bovenlichaam getraind en was er niets geks gebeurt. Onderweg naar beneden lachte ik mijzelf een klein beetje uit, maakte ik mij hier nou zo druk om?!

Ik deed nog wat oefeningen op een matje, deed een coolingdown op mijn geliefde loopband en na 1 uur en 45 minuten in de sportschool te zijn geweest zat het er weer op. En zoals altijd, viel het allemaal wel weer mee…

Dus bye bye thuissporten en hello sportschool!

Brightmorningdew

Comments 2

  1. Dat je hier moeite mee had snap ik eigenlijk niet zo goed, ik wilde juist, en wat maakt die trap nou uit? Nou goed, zo heeft een ieder zijn of haar ding, wat zo leuk is dan ook, is als je dezelfde gezichten gaat zien door de tijd heen, dat je ook de lichamen ziet verbeteren, dat was bij mij ook zo toen ik verslaafd raakte en kreeg niet anders dan complimenten,z e hadden mij als een plumpudding binnen zien komen die weg ging als een strakke diva.. hahahaha

    Oké daar is nu dankzij dit sporten weinig meer van over, maar toch ook blijvend wel afgevallen qua gewicht, de spieren is een ander verhaal maar dat is de fibro, ik zou er echt heel veel voor over hebben om weer die krachttraining te kunnen doen in een sportschool.

    X

Laat mij weten wat jij vindt!