Damloop | I DID IT!

Brightmorningdew LIFESTYLE 5 Comments

10449540_10202739783391240_6550165626859545520_n

Ok ten eerste YAAAY ik heb de finish gehaald zonder mijn avond eten er uit te gooien..

ten tweede.. IK HEB EEN PR GELOPEN! WAUW! Eerste gedachte? Ik moet vaker uitgaan de avond voor dat ik moet hardlopen. Tweede gedachte.. of niet en had het dan misschien nog iets beter gekund? Wat was dit gaaf zeg, wat was de race leuk en de mensen langs de kant lief en de medaille mooi!! Dit alles schoot tot ongeveer gister avond door mijn hoofd en ik vergat in alle opwinding helemaal om er een post over te maken. Om jullie te vertellen hoe ik het heb gedaan. Maar nu ik weer gezellig in mijn koffie pauze op werk zit bedacht ik mij ineens dat ik jullie toch wel wil laten weten hoe het is gegaan. Hierbij dan dus ook mijn “Race Day verslag”

De start – We zijn veel en veel te vroeg zeg ik tegen mijn vriend als we de auto in de parkeergarage in Zaandam zetten. Nee niet bij de P&R maar gewoon lekker midden in het centrum, daar is nog prima plaats.. zo vroeg zijn we dus. De winkels zijn geloof ik nog niet eens dicht, maar misschien blijven die ook nog wel even wat langer open omdat er veel mensen op de been zijn? Zodra wij de parkeergarage uitkomen zie ik gelukkig ook al veel andere mensen in gele shirtjes rondlopen en hoeven wij ons dus ook niet af te vragen waar we nou eigenlijk heen moeten. “Follow the crowd” zegt mijn vriend en wij steken over om ook in de stoet met gele shirtjes te gaan lopen. Op het moment dat ik mij in deze stoet voeg begin ik ineens ontzettend hard te lachen, mensen die mij kennen weten wat dat betekend.. ik ben zenuwachtig en blij tegelijkertijd en ik weet eigenlijk niet wat ik met de situatie aanmoet.. ja dan begin ik awkward te lachen ja!

We gaan eerst even kijken bij de finish, en vervolgens lopen we door naar de startvakken. Ik ga nog ongeveer 10x in de rij staan om een paar zenuw plasjes (druppels) te doen. Ik kom nog wat bekenden tegen en we nemen afscheid voor het startvak. Nog 20 minuten… ik loop het startvak in en probeer zo ver mogelijk naar voren te komen. Dit gaat goed want uiteindelijk sta ik tegen de startstreep aan de “verplichte” warming-up te doen. Haha! ik start dus gewoon helemaal vooraan.. ik hoef dus in ieder geval niet te duwen.

Ze beginnen met aftellen, ik start mijn muziek en horloge ,,3,,2,,1 EN GAAN!

KM 1 en 2 – Ik ga hard, veel te hard.. ik loop 5:12 en zo hard loop ik NOOIT.. toch krijg ik mijn snelheid niet omlaag.. mijn lichaam WIL NIET langzamer.. ik voel ineens mijn eten heel hoog zitten en ik krijg dorst. Ik vergeet zelfs om mij heen te kijken het is alsof ik in een tunnel beland waarin ik alleen maar steeds harder wil gaan en ik krijg mijzelf niet onder controle.. ik WEET dat ik mezelf aan het opblazen ben.. ik WEET dat dit niet gaat op 1,5 km begint mijn eten mij echt dwars te zitten en moet ik wel langzamer… ik heb toch echt uren geleden gegeten (4 uur geleden om precies te zijn) maar toch zit het al halverwege mijn keel. Tegen de tijd dat ik op KM 2 zit loop ik rond de 6:30 dat is een stuk beter.. aangezien tot een paar minuten geleden 6:10 het snelste was wat ik ooit heb gelopen..

KM 3 en 4 – Ik weet echt niet meer wat ik hier heb gedaan.. ik kan mij een barbecue lucht herinneren waar ik mij erg aan stoorde en verder een hoop kindjes en high fives.. Iets met veel dansen en muziek en mensen in rare pakken en natuurlijk aan het begin van dit alles DRINKEN!  Dat water heeft mijn kotsneiging echt gered.. ik moest namelijk iets langzamer gaan om te drinken (rond de 6:40/ 6:50) en ben dus lekker op dit tempo blijven hangen. Hierdoor zakte de misselijkheid en kon ik genieten van alles om mij heen.

KM 5 en 6 – In kilometer 5 en 6 haal ik mensen in die eerder zijn gestart dan ik en kom ik mensen tegen die het zwaar hebben. Mensen met steek en ik zie iemand zijn avondeten er uitgooien. Ik ben blij dat mijn misselijkheid is gezakt als ik dat zie.. dat kan dus ook nog.. mijn horloge begint bij 5.5KM het GPS signaal te verliezen maar dit heb ik dus pas door als ik de finish al zie.. ik loop dus nog steeds op mijn “chill” tempo terwijl ik nog wilde versnellen de laatste KM.. nouja jammer dan.. Ik zie een meisje neergaan en onder het folie gelegd worden.. BRR.. daar krijg ik een naar gevoel van.

KM 6 en de finish – Ik zie lichten, en een hele hoop mensen. Ik zoek mijn moeder, vriend en andere toeschouwers maar kan niemand vinden. Dan zie ik dat de finish echt nog maar 100 meter weg is en besluit dan om er nog maar een bloed sprint tegenaan te gooien.. toch nog iets van een eindsprint..

Ik kom binnen op 43 minuten (zelf gemeten, uiteindelijk word het 43:29) en heb ik mijn snelste KM ooit gelopen (5:55) en mijn snelste 5K ooit (33:33, mooi getal he 😉 )

Al met al dus een mooie race! Ik wil hem alleen al om de sfeer volgend jaar weer lopen!

Jullie nog hardgelopen dit weekend?

Brightmorningdew

Comments 5

  1. Leuk verslag! Ik heb meegedaan aan de Damloop op zondag, maar het had mij ook wel leuk geleken om aan de night versie mee te doen:)

    1. Oh wauw respect dat je de zondag hebt gedaan! 16km is voor mij echt nog te heftif.. hoop er volgendjaar klaar voor te zijn. En dan word het moeilijk kiezen want t sfeertje van de night run was echt top!

  2. Pingback: Hardlopen week 39 – Met robbert, moe en een nieuw doel | Brightmorningdew

  3. I just want to tell you that I am just very new to blogs and absolutely enjoyed your website. More than likely I’m going to bookmark your website . You really have exceptional writings. Many thanks for revealing your web page.

  4. Pingback: peruvian virgin hair

Laat mij weten wat jij vindt!