Hardlopen | Groet uit Schoorl – DONE!

Brightmorningdew LIFESTYLE 14 Comments

Afgelopen zondag was het eindelijk zo ver! Hét hardloop event waar ik al sinds de dam tot dam naar uitkeek. Een week van te voren ontving ik mijn startbewijs en deelnemersbrochure. Om 14:45 ging het gebeuren, dan moest ik vanuit start vak rood mijn eerste 10km race ooit gaan beginnen!

Weten hoe dit is gegaan? Lees dan snel verder…

Veel mensen vonden het jammer dat de loop pas zo laat begon. Ik vond het stiekem wel lekker, ik hou van uitslapen en loop beter na 12 uur! Dat de wedstrijd wat later begon had wel een nadeel, na mijn ontbijt kon ik niks meer eten tot na de wedstrijd, ik kan namelijk echt niets verdragen tot ongeveer 3 uur voor het hardlopen. Eet ik wel wat dan ligt dat bij de eerste de beste versnelling aan de kant van de weg.

GOOD MORNING! race ready!

Toen ik dus om half elf uit bed kwam sprong ik onder de douche, hardloop kleren aan en ontbijten maar! Het moest genoeg zijn om tot een uurtje of half 5 op te kunnen teren maar niet te zwaar op de maag.

Mijn breakfast for (running) champions:

  • Smoothie van blauwe bessen, bannaan, bietensap, cappuccino smart protein (van B&F) en een glas water
  • Een volkorenbroodje met hüttenkaze en tomaat
  • Gekookt ei
  • Flesje FUZE van Uzuma (je kan maar niet genoeg bietensap drinken toch ;)? )

Om half een stonden mijn ouders voor de deur en reden we naar Schoorl. Toen wij bij de afslag Schoorl kwamen stond er eigenlijk al direct een file. Mijn moeder wilde toen al de auto uit om de resterende 4 kilometer joggend af te leggen, gelukkig kon ik haar nog net stoppen. Het leek mij niet zo verstandig om mijn benen al helemaal moe te rennen, al helemaal niet omdat we nog iets meer dan een uur hadden.

Een half uur later waren we misschien 2 kilometer opgeschoven, we hebben de auto toen maar geparkeerd en toen besloten de overige 2 kilometer te lopen. Ik moest ondertussen ook erg nodig plassen en in de auto ging ik sowieso geen toilet vinden. Onderweg naar de start kwam ik een tank station tegen – thank god!- en kon ik snel nog even plassen. In de rij voor het toilet kwam ik mede-blogger Nina tegen! Super leuk om elkaar dan eens “in het wild” tegen te komen in plaats van alleen online! Na het plassen begon de tijd te dringen en gingen we toch maar op een drafje naar de start.

Kilometer 1 en 2

Snelle start selfie

5 minuten voor de start stormde wij het startvak in en konden we nog semi-vooraan terecht in het startvak, waarschijnlijk stond iedereen nog in de file ;)! Om kwart voor begon de meute vanuit het startvak te lopen en voor ik het wist kwam de start mat in zicht. 3…2…1 en GO! Ik raakte mijn moeder al na ongeveer 2 minuten kwijt, die loopt gewoon een minuut per kilometer sneller dan ik. Tot we het dorp uitliepen was ik nog bezig met het zoeken van Robbert en mijn vader. Later kwam ik er achter dat ze al helemaal in het begin stonden, ik heb ze alleen niet gezien.. en zij mij ook niet!

 

Kilometer 3,4 en 5

Lekker muziekje aan en gaan, de eerste kilometers ging ik een klein beetje te hard met een gemiddelde van 6’30. Met al die heuvels en vals plat wist ik dat ik het niet vol ging houden maar ik kreeg mijzelf ook niet langzamer. Wel was het HEET ik had verwacht dat het ijskoud zou zijn dus een thermosshirt was niet het beste idee ever. Na 5 kilometer was daar eindelijk de drinkpost waar ik een beker thee kreeg. Die thee was goed bedoeld maar ik had liever water gehad. Ik pakte hier ook heel even de tijd om mijn mouwen uit te doen en om te slaan zodat mijn startnummer zichtbaar bleef maar ik wel een beetje kon afkoelen.

Kilometer 5,6 en 7

Na het vijf kilometer punt kreeg ik even een boost, het uitzicht was hier echt prachtig! Wel kwam mijn ademhaling in de knoei door een toeschouwer die stond te roken. HALLO DIT KUNNEN MIJN LONGEN NU ECHT NIET AAN! Ik voelde mijn luchtpijp zich steeds verder dichtknijpen terwijl ik rustig door probeerde te ademen. Bij kilometer 6 of 7 lag er een man in de berm, vanaf een afstand zag ik echter alleen dezelfde schoenen als mijn moeder.. Ik rende dus ongeveer op mijn max naar de groep mensen die om deze man heen zaten. Gelukkig (?) kwam ik er achter dat het mijn moeder niet was maar dat maakte het niet minder naar om te zien. Ik kreeg er oprecht een brok in mn keel van. Gelukkig hoorde ik maandag dat deze man het naar omstandigheden goed maakt! Verderop zag ik Nina weer lopen, ik besloot even naast haar te lopen om even te kletsen. We hadden het beide zwaar dus na wat bemoedigende woorden deed ik mijn muziek weer in en liep ik door.

Kilometer 8 en 9

In deze kilometers ben ik ongeveer tien keer dood gegaan. Vanaf kilometer 8 ging het parcours weer omhoog en het leek alsof mijn hele lichaam NEE!! schreeuwde. Ik trok mij op aan een wat ouder stelletje die samen rustig liepen maar zelfs het rustige tempo leek op dat moment te veel. “Shit toch al mn kruit verschoten in het begin” dacht ik terwijl ik het tempo nog verder liet zakken. Toen ik het 9 kilometer bordje zag kon ik wel janken, nog een hele kilometer.. mijn benen KUNNEN niet meer..

De laatste kilometer & finish

De eerste 500 meter van de laatste kilometer wilde ik opgeven, wandelen of minstens langzamer lopen. Ik keek op mijn horloge en zag ineens dat finishen onder de 1:15 mogelijk was.. meer dan mogelijk want ik was 1:06 aan het rennen. Hierdoor kon ik het laatste beetje energie er nog uitpersen en rende ik de laatste 500 meter met vleugels. Wel had ik een korte opstopping toen ik voor de ambulance moest stoppen en aan de kant gaan, weer kreeg ik een brok in mn keel. Vlak na de ambulance zag ik kinderen met uitgestoken handjes, JA! High fiven! En ik kwam weer een beetje op snelheid. Vlak na de kindjes zag ik ineens mijn grote supporters groep staan! Super leuk zo vlak voor de finish! Na dat ik ook hun een high five had gegeven zetten gooide ik mijn laatste beetje energie in mijn eindsprint.. BOEM! DONE! Netto tijd 1:08:11 ruim binnen de 1:15 die ik mezelf had gesteld!

En mijn moeder vraag je je af? Die speedy gonzales was allang binnen en had gewoon een minuut per kilometer sneller gelopen dan ik. Zij knalde over de finish met 57:34! Super trots.. !! Na de finish nam ik mijn handdoek in ontvangst en gingen we opzoek naar onze supporters.

Ik kreeg van mijn vader en robbert’s moeder beide een bos tulpen en een hele hoop felicitaties. Ik vond het echt een prachtige run en weet nu al dat ik hem volgend jaar weer wil doen.

s’ Avonds kroop ik met een patatje oorlog op de bank.. even herstellen ;)!

Hebben jullie ook Schoorl gelopen, hoe is het bij jullie gegaan?

 

 

 

Brightmorningdew

Comments 14

  1. Super leuk om te lezen hoe jij de race beleeft hebt. En wat een top tijd van jou en je moeder! Leuk om je gezien en gesproken te hebben en tot ‘We Run Amsterdam’ (?)

    1. Post
      Author
  2. Zooo knap van je! Je bent echt een topper. Ik vind het zo leuk dat je alles typt vanuit hoe je het zelf meemaakt. Je zit er echt helemaal in hihi. Ik voelde de blijheid toen je onder de 1.15 binnen was gekomen haha! Ga zo door 🙂

  3. I simply want to say I am all new to blogs and truly savored this web-site. Probably I’m going to bookmark your blog . You definitely come with wonderful posts. Cheers for sharing your webpage.

Laat mij weten wat jij vindt!