Op de biechtstoel | Wedstrijden zijn niet altijd leuk

Brightmorningdew LIFESTYLE 10 Comments

Over 3 weken en een beetje sta ik aan de start van de groet uit schoorl run. Nu zou ik een heel leuk stukje kunnen schrijven over hoeveel zin ik er in heb en hoe ik mij voorbereid op de race. En ja misschien doe ik dat ook nog wel, maar vandaag wil ik het over iets anders hebben. Ik zou toch ook graag  willen bespreken dat ik het ook een heel klein beetje helemaal niet leuk vind…

Ik wil met jullie bespreken dat ik stiekem er s’nachts een beetje van wakker lig. Dat ik bang ben dat mijn blessure toch weer gaat opspelen, of dat ik -nog erger- als laatste ga finishen. Zeker dat laatste is iets waar ik een beetje slapeloze nachten van heb de laatste tijd. Dat ik die tien kilometer ga uitlopen dat is een feit, er moet wel een hele hoop mis gaan wil dat niet lukken. Maar binnen welke tijd? Ja dat is nog maar de vraag.

Voor mijn blessure was het doel binnen de 1:05 maar nu zou ik al blij zijn als ik de 1:05 haal. Zoals het er nu uitziet ga ik hem lopen in 1:20 en dat voelt voor iemand van 24 jaar toch wel echt als falen. De maximale tijd is namelijk 1:30 en daar zit ik dan dus maar 10 minuten onder. Ik weet dat ik met mijn blessure niets moet forceren, eens shin splints betekend altijd voorzichtig blijven. Ondanks dat ik dit en ondanks dat ik wéét dat ik het straks allemaal wel leuk vind voel ik ook een zelf opgelegde druk.

Je hebt verdomme een hardloopblog, dan kan je toch niet als laatste finishen bij een wedstrijd? Onzin natuurlijk, het is altijd knap als je 10 kilometer hardloopt, of je daar nou 1 of 1,5 uur over doet en of je het nou in een keer doet of met een keer stoppen tussendoor. Het is allemaal even knap! We lopen voor onszelf, niet voor andere, je tijd doet er niet toe en het gaat er om dat je geniet. Ik zeg het zelf allemaal tegen andere als ze zichzelf te langzaam vinden…

Waarom lijken die regels dan ineens niet meer te gelden als het om jezelf gaat?

Omdat je tegen jezelf altijd net een beetje een grotere bitch bent dan tegen andere. Ohja en omdat ik diep van binnen een mooie PR wilde neerzetten, en  omdat ik iedereen die amper gelooft dat ik hardloop een dikke middelvinger wilde geven.

Dat lijkt nu allemaal in rook op te gaan.

Maar ik zou mezelf niet zijn als ik niet zo proberen om mezelf toch weer uit deze negatieve spiraal te motiveren. Daarom hier nu voor mijzelf 6 redenen waarom het gewoon een fijne wedstrijd gaat worden:

  1. Omdat het eigenlijk wel heel leuk is straks met mijn moeder te gaan lopen, daar kan geen PR tegenop!
  2.  Het is mijn eerste 10 kilometer race, het is dus hoe dan ook mijn eerste “officiele” PR!
  3. Een jaar geleden kón ik nog niet eens 10 kilometer aan een stuk hardlopen, wat zeg ik.. ik kon niet eens 5 kilometer lopen. Het is dus hoe dan ook best een prestatie;
  4. Hardlopen gaat niet om hoe snel je loopt en ook niet over hoe ver, nee het gaat om het plezier dat je er in hebt!
  5. Het is een super leuk event in een prachtige omgeving, als ik langzaam loop kan ik er meer van genieten.
  6. Na een langzamere run ziet mijn “after selfie” er ook een stuk beter uit.. 😉

n naar de race. Het geheim is nu openbaar, hardlopen is niet altijd leuk – wisten we stiekem allemaal al- . Maar straks als ik over die finish ben ben ik dit waarschijnlijk allemaal vergeten en ren ik door naar het eerstvolgende inschrijf formulier.

Verslavend… dat hardlopen

Kennen jullie deze negatieve pre-race gedachten, en wat doen jullie er aan?

Brightmorningdew

Comments 10

  1. Oeeeeh herkenbaar, ik sta over 3 weken ook aan de start van de Groet uit Schoorl Run en zie er ook tegen op. Trainingen gaan niet zoals ik wil oa door shin splints en al heeeeel lang verkouden enzo. Maar het is toch super als je hem al loopt! Genieten en plezier staat voor op en die dikke middelvinger kan je sowieso opsteken, want jij loopt hem wel eventjes en doe die andere die amper geloven dat je hardloopt dan ook? Of zitten die lekker op bank? Heel veel plezier en succes, je kan het!!

    1. Post
      Author

      Bedankt, lieve reactie :)! We gaan m gewoon helemaal uitlopen en daar super trots op zijn, zwaai je wel even als je mij inhaalt ;)!

  2. Het is inderdaad al supergoed dat je 10 kilometer kan hardlopen, daar mag je super trots op zijn. Ik zou willen dat ik dat kon! Die eindtijd maakt dan ook helemaal niet zo uit!

    1. Post
      Author

      Lief :)! Dankjewel! En je hebt helemaal gelijk, tijd maakt niet uit! Na 1,5 uur word je wel van de baan geveegd maar dat moet ik wel halen haha!

  3. WOEHAAAA hou toch eens op zeg. Was jij niet degene die mij meerdere malen duidelijk maakte dat het eventueel niet kunnen lopen van de GUS run (of langzamer lopen) niet het eind van de wereld betekent??? We doen ons best, en anders wordt het de volgende run (Amsterdam!)! X

    1. Post
      Author

      Haha dat geef ik toch ook eerlijk toe 😉 maar soms denk ik zelf natuurlijk ook gewoon nog wel eens dat ik een sukkeltje ben haha

  4. Ik kan je alleen maar zeggen dat als je eenmaal aan het rennen bent je vast wel langzamere mensen tegenkomt. Die eersten hol je flierefluitend voorbij en dat motiveert. Dan hol je er nog eentje voorbij, en nog eentje en nog eentje en dan kom je vanzelf in een goede flow. Dat overkwam mij bij de Marikenloop. Voor je het weet vind je je tempo, en iedere deelnemer die je voorbij gaat is een dikke ‘win’. Uiteindelijk is het finishen uberhaupt een dikke win! Zo’n race is meer een social event dan een echter ‘race’. Doordat je met z’n allen hetzelfde nastreeft is de sfeer alleen al genoeg om je te motiveren. Have fun!

  5. Ik ken vooral de gedachte tijdens een race: WAAROM DOE IK MEZELF DIT AAN?!? En zodra ik gefinisht ben denk ik alweer aan de volgende inschrijving 😉

  6. I just want to tell you that I am just very new to blogs and definitely loved your blog site. Most likely I’m likely to bookmark your blog . You definitely have really good articles. Kudos for sharing your web-site.

Laat mij weten wat jij vindt!